Ik heb twee goede vrienden die beiden wees zijn geworden als vondelingen, dan als kinderen geadopteerd door liefhebbende families. Ze werden toevertrouwd aan prachtige huizen met zorgzame ouders, maar de vrucht van hun opvoeding was geheel anders, de eerste plaats gebaseerd op hun eigen perceptie van hun oorspronkelijke afkomst.

Een van hen was niet belast door zijn kennis van eens te zijn een wees. Hij zag zichzelf als een kind van het heelal, en wist dat hij daar was in de wereld omdat Schepper hem wilde zijn. Hij wist, diep van binnen, dat zijn biologische ouders gewoon waren de instrumenten die de kosmos hier vroeger brengen hem. Door deze verheffende perspectief, ervoer hij elke dag met een hart vol vreugde en waardering.

De andere vriend was niet zo verstandig. Hij dacht dat, omdat zijn biologische ouders blijkbaar niet dat hij, moet er iets ontbreekt in zijn eigen wezen te zijn. Niets wat hij deed was ooit goed genoeg in zijn eigen ogen. Elke dag was een vruchteloze bewijzen van zichzelf voor zichzelf. Hij loog om anderen om ervoor te zorgen zichzelf kijken groter dan het leven, want in zijn eigen geest, hij was niet goed genoeg zonder versiering.

Deze twee vrienden zijn twee kanten van dezelfde medaille. Zeer soortgelijke ervaringen bracht heel verschillende resultaten, afhankelijk van het gezichtspunt - en spiritualiteit - van het individu. Perception kan inderdaad werkelijkheid worden.

AHO!

Tags: levenservaringen , Perspectief , Spiritualiteit , VoGEisms