Ik heb twee zonen, beiden fijne jonge mannen in hun late tienerjaren. Ik heb veel redenen om trots op te zijn hen beiden. Ze zijn krijgers in hart en nieren met een sterke geest, lichaam en geest. Het bloed van hun erfgoed brandt helder in hen beiden. Ze hebben een uitstekende geesten met een beurs kansen en puntengemiddelde om het te bewijzen. Al deze dingen met elkaar gemeen, maar toch, konden ze niet meer verschillende men van de andere.

Beiden een sterke wil met een vastberadenheid om de waarheid te bewijzen als ze het weet, maar met zeer verschillende manieren om uitdrukking te brengen tussen hen. Terwijl de jongere heeft altijd beschouwd als de "wijze raad" van zijn oude wijze vader als het leven vergt overleg, zijn oudere broer vrij veel van mening dat de oude man de woorden dat het algemeen verouderd en irrelevant voor deze "nieuwe wereld" waarin we ons bevinden.

Toch, ondanks al deze verschillen in aanpak, zijn ze allebei zo veel als ik op zoveel manieren, dat het verbaast (en beangstigt) hun moeder op een frequente basis. Ik heb altijd beschouwd als mijn kinderen om uniek te zijn geesten (in de woorden van Kahlil Gibran: "Uw kinderen komen door u, niet van jou."), En ik heb nooit gewenst waardoor ze meer dan in mijn eigen beeld. Dat is maar goed ook, want deze twee jonge bokken hebben hun eigen - zeer sterk - persoonlijkheden sinds hun eerste adem! Ik weet het. Ik was er.

Deze beelden van hun jeugd komen overstromingen in bij mij dageraad als ik aanpassen aan de nieuwe werkelijkheid die onze familie is begonnen met een verrassende plotseling. Gisteravond, over Midnight, de oudste zoon verpakt een rugzak en verliet in de nacht zonder een woord ...

Meer dan alleen een ander spuugde

Het is een zeer onzeker en zeker triest pagina in onze familiegeschiedenis. Wat begon als een beetje normale broer kleinzieligheid escaleerde tot een grote showdown gemanipuleerd grotendeels door de oudere broer. Op een bepaald moment het een grapje en porren werd ernstig, eng en destructief. Ik krediet hun discipline als krijgskunstenaars dat geen van beide raakte gewond, maar aan het eind van dit alles, eigendom werd beschadigd en het belangrijkste, lijnen werden gekruist die gemakkelijk zijn niet uncrossed.

In het gezin vergadering die daarop volgden waren er welgemeende excuses van de een, maar van de andere alleen maar constant verzet en negativiteit. Er werd besloten, met tegenzin, dat de familie had een keerpunt bereikt. We konden niet langer tolereren deze regeling. In het kort, was het tijd voor onze oudste zoon aan het huishouden te verlaten en maakt zijn eigen weg.

U kunt alleen vaag denken aan de storm die volgde. In de stilte af en toe tussen zijn boze verwijten (en zijn moeder tranen frustraties) wilden we hem goed en aangeboden om te helpen bij de overgang (hij is op de universiteit en de Air Force ROTC). Maar we hebben ook opgedragen hem, zonder aarzeling, in zijn sleutel naar het huis en directe afspraken te maken voor andere accommodatie na een goede nachtrust's.

Hij koos in plaats daarvan om gewoon te verdwijnen. We kunnen alleen maar hopen dat hij een vriend om hem in voor de avond gevonden, maar geen gastvrije auto ontmoette hem op de stoep. Hij liep naar beneden, dat donkere straat, alleen.

Dus we wachten op wat de toekomst is

Mijn zoon, ik zou niet hebben gekozen dit pad voor u, maar het is niet mijn plaats om je pad te kiezen. Het is aan jou. Ik hoop dat alles wat u zoekt maakt je sterker in geest, lichaam en geest. Ik hoop dat u de ware betekenis van wat het betekent om een ​​man in je nieuwe wereld te vinden.

Ik hoop ook dat u eens gaan beseffen dat je familie van je houdt, zelfs als ze niet "af te stemmen op jou" in elke gedachte en mening. Wanneer uw tolerantie voor de verschillen in anderen groeit op te nemen van uw eigen familie, dan zul je echt begrijpen. Dan wordt u net zo welkom als de verloren zoon!

"Schepper, dan kunt u waken over de jonge krijger als hij maakt zijn eigen manier, soms tot zijn eigen nadeel. Geef hem inzicht in de kokende woede in hem en hem om deze emoties de grond, help om te zetten in positieve energie voor zijn eigen groei en ontwikkeling.

"Veilig gids hem op deze weg is hij gekozen, Schepper, en beschermen hem wanneer hij het nodig heeft, zoals u gedaan hebt voor mij zo vaak in het verleden, toen ik, was ook vol jeugdige impuls en roekeloos zekerheid.

"Ten slotte, de Schepper, geef mij de kracht om terug weg als ik zou moeten. Als mijn schaduw is wat mijn zoon te blokkeren, dan leiden hem naar zijn eigen plek in de zon! "

AHO!

... Voge