Έχω δύο φίλες και φίλοι που είχαν οι δύο έχουν μείνει ορφανοί όταν foundlings, στη συνέχεια, υιοθετήθηκε ως βρέφη με την αγάπη των οικογενειών. Είχαν ανατεθεί σε υπέροχα σπίτια με τη φροντίδα των γονέων, αλλά ο καρπός της ανατροφής τους ήταν εξωφρενικά διαφορετικά, με βάση πρωτίστως την δική τους αντίληψη της αρχικής τους προέλευσης.

Ένας από αυτούς δεν είχε επιβαρυνθεί από τις γνώσεις του όταν έχει ορφανό. Ο ίδιος θεωρείται ως παιδί του σύμπαντος, και ήξερε ότι δεν υπήρχε στον κόσμο, διότι ο Δημιουργός ήθελε να είναι. Ήξερε, βαθιά μέσα, ότι οι γονείς τη γέννησή του ήταν απλώς τα μέσα που χρησιμοποιούνται για τον κόσμο για να τον φέρει εδώ. Λόγω αυτής της ανάτασης προοπτική, βίωσε κάθε μέρα με μια καρδιά γεμάτη χαρά και εκτίμηση.

Ο άλλος φίλος δεν ήταν σχεδόν τόσο σοφός. Σκέφτηκε ότι, επειδή οι γονείς τη γέννησή του προφανώς δεν τον θέλουν, πρέπει να υπάρχει κάτι που λείπει από την ύπαρξή του. Τίποτα δεν έκανε ήταν ποτέ αρκετά καλό στα μάτια του. Καθημερινά ήταν άκαρπη αποδεικνύει τον εαυτό του στον εαυτό του. Είπε ψέματα στους άλλους, προκειμένου να κάνει τον εαυτό του φαίνονται μεγαλύτερα από τη ζωή, διότι, στο μυαλό του, δεν ήταν αρκετά καλός, χωρίς διακοσμητικό στοιχείο.

Αυτές οι δύο φίλοι είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Πολύ παρόμοιες εμπειρίες ανέδειξε πολύ διαφορετικά αποτελέσματα, ανάλογα με την άποψη - και πνευματικότητα - του ατόμου. Η αντίληψη μπορεί πράγματι να γίνει πραγματικότητα.

AHO!

Tags: εμπειρίες της ζωής , Προοπτική , Πνευματικότητα , VoGEisms